منابع درآمد را میتوان تعریف کرد؛ نتیجه مالی را نمیتوان تضمین کرد
شریک مستر از دو راه درآمد دارد: از واحدهایی که خودش مالک و مدیر آنهاست، و از سهم توافقشدهای از آنچه فرانچایزگیرندگان محلی به او میپردازند. در مقابل، تنها از یک راه میپردازد: حق ورود اولیه به مالک برند بابت قلمرو و سیستم، و پس از آن رویالتی مستمر. مدل نهایی باید بر پایه اسناد افشایی که قانون هر کشور الزام میکند، مفروضات عملیاتی و دادههای تأییدشده برند مستند شود. آنچه در این صفحه میآید، منطق تجاری همکاری را توضیح میدهد و مشاوره مالی، حقوقی یا مالیاتی به شمار نمیرود.
01
منابع درآمد بالقوه
در چارچوب قرارداد و قانون محلی، درآمد شریک میتواند از واحدهای تحت مالکیت خود او، سهم توافقشده از حق ورود و رویالتی فرانچایزگیرندگان محلی، خدمات تأییدشده یا اقتصاد مجاز زنجیره تأمین حاصل شود.
درآمد واحدهایی که شریک خود مالک و مدیر آنهاست
سهم توافقشده از حق ورود فرانچایزگیرندگان محلی
سهم توافقشده از رویالتی مستمر شبکه
خدمات یا تأمین مجاز، تنها در حدود قرارداد و مقررات
02
سرفصلهای سرمایهگذاری
هزینهها در هشت سرفصل و هر سرفصل جداگانه برآورد میشود؛ هرگز در قالب یک رقم واحد. حق قلمرو و سیستم عملیاتی. شرکت محلی و تیم کشوری. واحد شاخص: محل، ساخت، تجهیزات و هزینههای پیش از افتتاح. آموزش و سفر. انطباق حقوقی و ثبت شرکت. بازاریابی ورود به بازار. سرمایه در گردش تا زمانی که واحدها روی پای خود بایستند. توسعه شبکه: جذب، آموزش و پشتیبانی فرانچایزگیرندگان محلی. تا زمانی که داده تأییدشده ارائه نشود، هیچ رقمی درج نمیشود.
03
تحلیل سناریو، نه پیشبینی سود
پس از تأیید دادهها، ابزار تحلیل سناریو باید ورودیهایی مانند سرعت افتتاح، هزینه ساخت، فروش واحدهایی که یک سال کامل از افتتاحشان گذشته و نرخ حفظ مشتری را نشان دهد و روشن کند که نتیجه تا چه اندازه به هر مفروضه حساس است.